Η τεχνική του οικογενειακού γλυπτού είναι μια απο τις πιο ενδιαφέρουσες βιωματικές μεθόδους που αναπτύχθηκαν στην οικογενειακή θεραπεία. Χαρακτηρίζεται από αμεσότητα και δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα για το σύστημα, τις σχέσεις μεταξύ των μελών σε πολλά επίπεδα. Η εικόνα της οικογένειας που δημιουργείται είναι εκτός από συμβολική, αντιπροσωπευτική και άμεση. Εφαρμόζεται σε όλες τις ηλικίες, τις κοινωνικές τάξεις, ανεξάρτητα από το εκάστοτε πρόβλημα. Το Γλυπτό επιτρέπει την απεικόνιση των οικογενειακών εξελίξεων στην συγχρονία τους και τον αμοιβαίο συνδυασμό και συσχετισμό…

Οι ενήλικες, που διατηρούν στη μνήμη τους ευχάριστες αναμνήσεις από τα παιδικά τους χρόνια, φαίνεται ότι έχουν καλύτερη ψυχική υγεία και χαμηλότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν κατάθλιψη σε σχέση με εκείνους που έχουν φυλακίσει στη μνήμη τους λιγότερες θετικές αναμνήσεις από εκείνο το διάστημα της ζωής τους. “Αν θέλουμε να είμαστε στις αναμνήσεις των παιδιών μας αύριο, πρέπει να είμαστε στη ζωή τους σήμερα” Ιδιαίτερη σημασία φαίνεται ότι παίζουν οι αναμνήσεις από τις σχέσεις με τους γονείς κατά την παιδική μας…

Το παιχνίδι αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό της οµαλής ανάπτυξης του παιδιού.Με το παιχνίδι το παιδί µαθαίνει να εργάζεται και να αγαπά, αλλά και να δοµεί την αυτοεκτίµησή του.Ειδικότερα, το µη δοµηµένο παιχνίδι έχει διαπιστωθεί ότι βοηθά τα παιδιά να αναπτυχθούν σε όλους τους επιµέρους τοµείς: σωµατικά, κινητικά, γνωστικά και κοινωνικά. Όσο το παιδί παίζει αναπτύσσει δεξιότητες και όσο αναπτύσσεται βελτιώνει το παιχνίδι του. «πράξη – λόγος – σκέψη» → «σκέψη – λόγος – πράξη» Το παιχνίδι προκαλεί στο παιδί μια πραγματική…

Μια φορά κι έναν καιρό, στη χώρα των σκίουρων ζούσε μία μικρή σκιουρίτσα που είχε γεννηθεί με μία σοβαρή αναπηρία. Ναι, πραγματικά σοβαρή. Ήταν εντελώς παράλυτη από τη μία πλευρά: πόδια, χέρια, μπράτσα, δεν μπορούσε να πιάσει με το χέρι της ούτε ένα φουντουκάκι και να το βάλει στο στόμα. Ούτε να μιλήσει καλά μπορούσε. « Είναι πραγματικά ανάπηρη» έλεγαν όλοι γύρω της, οι γονείς της και όλοι όσοι την συναντούσαν. « Η αναπηρία της είναι πολύ βαριά, θα έχει…

Η διαταραχή μετά από ψυχοτραυματικό στρες (ΔΜΑΨΣ) διαφέρει από τις άλλες αγχώδεις διαταραχές ως προς ένα σημαντικό σημείο – στερείται του στοιχείου του παραλογισμού. Εάν ένα αγόρι φοβάται να ανέβει στο σχολικό λεωφορείο χωρίς να συμβεί τίποτα πέρα από τα συνηθισμένα, αυτό μας εκπλήσσει. Ωστόσο, αν ένα αγόρι φοβάται να ανέβει στο σχολικό λεωφορείο έπειτα από ένα ατύχημα στο οποίο το σχολικό λεωφορείο γλίστρησε, βγήκε από το δρόμο και αναποδογύρισε, μπορεί να το θεωρήσουμε φυσικό. Τα παιδιά με τη διαταραχή…

Από τη στιγμή που τα παιδιά αρχίζουν να μιλούν και να συνειδητοποιούν τι γίνεται γύρω τους, αναπτύσσουν πλούσια φαντασία που πολλές φορές τα οδηγεί στο να φτιάχνουν δικούς τους κόσμους που πρωταγωνιστούν οι γονείς τους, τα αδέλφια τους αλλά και κάποιοι φανταστικοί φίλοι. Πλάσματα που ζωγραφίζουν με τα δικά τους πινέλα και χρώματα. Σε αυτά δίνουν όνομα, χαρακτήρα και ταυτότητα. Αυτοί οι φανταστικοί φίλοι αναφέρονται συχνά σε ιστορίες που πλάθουν και αφηγούνται τα μικρά παιδιά στους γονείς και στους γύρω…